جشن اردی بهشتگان در اردی بهشت روز از اردی بهشت ماه است که نام روز و ماه با هم برابر افتاده است .مطابق گاهنمای قديم که هر ماه سی روز بوده اين جشن در سوم اردی بهشت می باشد ولی مطابق تقويم کنونی که شش ماه اول سال را ۳۱ روز حساب کرده و يک روز به فروردين ماه افزوده اند جشن ارديبهشتگان در دوم ارديبهشت واقع می شود . در اين جشن شهرياران بار عام می دادند و موبد موبدان آيينی را که مرسوم بوده در حضور پادشاه برگزار می کرد و همه را اندرز می گفت.سران هر گروه به پادشاه معرفی می شدند و هنرمندان مورد مرحمت واقع می گرديدند و بدريافت پاداش افتخار حاصل می کردند .اين روز به فرشته مقدس ارديبهشت تعلق دارد که مظهر پاکی و راستی و درستی و نماينده آيين ايزدی و نگهبانی آتشها با اوست .معمولا بايد در اين روز ارديبهشت يشت خوانده شود و به آتش توجه گردد .و به خاطر مقام و مرتبه ارديبهشت امشاسپند اين جشن به نام اوست و نظر به همان صفات و کمالات است که ايرانيان قديم اين روز را جشن می گرفتند و خود را برای قبول صفات اين فرشته مقدس آماده می ساختند .جشن ارديبهشت گان همان عيد گل است که در ميان ساير ملتها با تجليل فراوان بر پا می شود .ابوريحان در باره اين جشن می نويسد: ((ارديبهشت ماه؛روز سوم آن اردی بهشت است و آن عيدی است که ارديبهشتگان نام دارد برای اينکه هر دو نام با هم متفق شده.اردیبهشت به معنی بهترين راستی است ؛بعضی گفته اند بمعنای منتهای خير و خوبی است .
ارديبهشت فرشته آتش و نور است و اين دو با او مناسبت دارد و خداوند او را به اين کار موکل کرده و نيز ماموريت داده است علل و امراض را بياری ادويه و اغذيه زائل کندو صدق را از کذب و حق را از باطل تميز دهد .اينکه ابوريحان فرشته ارديبهشت را تميز دهنده راست و دروغ و حق و باطل تشخيص داده برای اينست که اين فرشته همانطور که گفته شد نماينده راستی و درستی است . بنابراين هر کس از او پيروی نمايد معلوم می شود در راه راست و حق است و هر کس از او دوری کند و از صفات او بی بهره باشد مسلم است که در راه باطل دروغ است .
ارديبهشت يا اشا وهيشته از جمله امشاسپنداني است كه بدليل وظائف مهمش داراي اهميت فراوان در ميان ايرانيان بوده است تا انجا دعاي معروف اشم وهو كه از بنيادي ترين مفاهيم اعتقادي زرتشتيان مي باشد به نام نماز اشه يا ارديبهشت نيز خوانده مي شود . اين امشاسپند كه به ياري بهمن (وهمن )انچه را كه هرمزد افريده است افزايش مي بخشد به دو گونه معرفي مي شود نخست او را نگهبان نظم و قانون ايزدي و نظم اخلاقي در اين جهان ميدانند تا هريمن و انچه افريده اوست ان را نابود نگرداند و ديگر راستي و نظم را در نيايشها زير نظر دارد تا پارسايان اشا (راستي ) را دنبال نموده و پس از مرگ انان كه او را خشنود سازند در بهشت راهنمايي ميكند او همچنين نگهدارنده نظم در دوزخ مي باشد تا دوزخيان بيش از انچه بايد مجازات نشوند بدين ترتيب وي كه نماينده زميني او اتش است كه از برترين عناصر در ميان ايرانيان (و شايد جهانيان ؟)است از نگهبانان نظم كه مهمترين نشانه تفكيك دنياي اهريمني و ايزدي است مي باشد
و از انجا مي توان حدس زد كه اين جشن در ميان ايرانيان داراي ارزش زيادي بوده كه متاسفانه امروزه با روي كار امدن ارزشهاي اعتقادي ديگربسياري از مفاهيم زيباي اعتقادي كهن ايرانيان رو به فراموشي و سهل انگاري نهاده است و از اين روست كه بسياري از جشنهاي كهن ايرانيان باستان امروز به چنين سرنوشتي رسيده اند كه شايد كمتر كسي حتي نامي از انها شنيده باشد و زنگ خطر انها بصدا در امده است .به هر حال ايرانيان باستان در جشن ارديبهشتگان لباس سپيد را كه سمبلي از پاكي است بر تن مي كردند و به ادريانها و اتشكده ها مي رفتند و به نيايش اهورا مزدا مي پرداختند تا بيماريها را دور كند و راستي را از دروغ باز نمايد .
+
نوشته شده در جمعه 6 بهمن1385ساعت 17:22 توسط گروه اهورامزدا
|
